Մինչ ՀՀ-ում  ժողովրդավարական ուժերի հարթակն առաջարկում է  ԵՄ-ին անդամակցության հարցով  հանրաքվե անցկացնել, ռադիկալ ընդդիմությունն էլ  հեգնում ու ժամանակավրեպ, վտանգավոր  է համարում նման «եվրո-օրակարգը», Մարիա Զախարովան էլ հրապարակավ արտահայտում է իր  հոգեկան ցնցումները, որոնց հարուցման պատճառը ԵՄ-ի կողմից ՀՀ-ին 10 միլիոն դոլարի ռազմական  օգնության  տրամադրումն է,  ՀՅԴ ԳՄ ներկայացուցիչ Իշխան Սաղաթելյանը շարունակում է իր եվրովոյաժը հեռավոր Բելգիայի Թագավորությունում։

Ինչպես ավետում է ՀՅԴ պաշտոնական կայքը՝ ընկեր Իշխանը աշխատանքային այցով այս օրերին Բրյուսելում հանդիպումներ է ունեցել ԵՄ օրենսդիր, գործադիր տարբեր պաշտոնատար անձանց, ինչպես նաև քաղաքական շրջանակների հետ։ Ընդդիմադիր գործիչը հանդիպել է մասնավորապես Հայաստանի հետ բարեկամության խմբի նախագահ, Եվրոպայի Ժողովրդական կուսակցության քաղաքական խմբի անդամ Լուկաս Ֆուրլասի, Սոցիալ-դեմոկրատական քաղաքական խմբի անդամ Կոստաս Մավրիդեսի, Եվրոպայի պահպանողականների և կոնսերվատիվների քաղաքական խմբի անդամ Չարլի Վայմերսի հետ, շնորհակալություն  հայտնել «Հայաստանին ու Արցախին առնչվող խնդիրների վերաբերյալ տարիներ շարունակ դրսևորած սկզբունքային դիրքորոշման համար»: «Ընդգծելով Ադրբեջանի կողմից Հայաստանին ուժի սպառնալիքով միակողմանի զիջումների պարտադրման շարունակական քաղաքականության անընդունելի լինելու հանգամանքը՝ ՀՅԴ ԳՄ ներկայացուցիչը ներկայացրել է տարածաշրջանի համար նման քաղաքականության ապակայունացնող ազդեցությունները»,-Սաղաթելյանի եվրոպական այցի վերաբերյալ մասնավորապես նշել է ՀՅԴ պաշտոնական կայքը և հավելել՝ Սաղաթելյանը խոսել է նաև Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության ազատ արձակման խնդրի մասին և այդ հարցում կարևորել «Ադրբեջանի վրա միջազգային ճնշում բանեցնելու անհրաժեշտությունը»։  

Հատկանշական է, որ դաշնակցական գործիչը, որի կուսակցությունն ու ռադիկալ ընդդիմությունն առհասարակ գուժում են առաջիկայում ՀՀ-ին պատուհասելիք մարտահրավերների՝ ընդհուպ պատերազմի մասին, և խոստանում են աշնանը վերսկսել փողոցային պայքարը, հայրենիքի դարդ ու ցավերը շալակել, «ցուպը ձեռքն առել» ու հասել է  ոչ թե ռազմավարական դաշնակից ՌԴ, այլ... Եվրոպա և ԵՄ խորհրդարանականների հետ է կիսվել «մեզ տանջող ցավերով», նրանցից ակնկալել միջամտություն ու ճնշումներ Ադրբեջանի վրա։ Դավադրապաշտական տեսության սիրահարները, ենթադրաբար, սա կմեկնաբանեին որպես ՀՅԴ-ի «վեկտորալ փոփոխություն», ՌԴ-ի հետ հարաբերությունները փչացնելու անհեռատեսություն և նման այլ՝ անհեթեթ որակումներ կտային։

Ակնհայտ է, որ Արցախում ռուսական ներկայության թողտվությամբ  տեղի ունեցած էթնիկ զտումից և Արցախի  հանձնումից հետո  նույնիսկ անուղղելի պրոռուսական սուբյեկտներն են  ստիպված ընդունել, որ հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման հարցում պետք է միջնորդական ջանքեր  ակնկալել ոչ թե «տավարիշչ» Պուտինից, այլ՝  ԵՄ-ից և հավաքական Արևմուտքից։ ՌԴ-ն, ընկեր Իշխանն ու նրա կուսակցությունն էլ կհամաձայնեն, չունի կամք և կարողություն Ադրբեջանի վրա ազդելու, առավել ևս՝ որևէ հարցով ճնշումներ բանեցնելու, այդ թվում և իր անգործության հետևանքով  Ադրբեջանի կողմից առևանգված՝ Արցախի  ռազմաքաղաքական ղեկավարության ազատ արձակման։ Հետաքրքիր է՝ ՀՀ վերադառնալուց հետո ընկեր Իշխանին կհրավիրե՞ն  Կոպիրկինի ընդունարան՝ այցի տպավորություններով կիսվելու, ինչու չէ՝ նաև բացատրություններ տալու  համար։