«Ընտանիքս Ուկրաինայի Խարկով քաղաքում էր ապրում, պատերազմի ժամանակ երբ առաջին միջանցքը բացվեց, դուրս եկան Խարկովից ու հիմա Ռումինիայում են՝ կես օրվա ճանապարհը 4 օրում անցան. խնդիրն այն էր, որ բոլորը Խարկովի տարածաշրջանից դեպի արևմուտք էին գնում՝ խցանումներ էին»,- Civic.am-ի հետ զրույցում ասաց Դոնեցկի և Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետությունների հոգևոր հովիվ Տեր Նարեկ քահանա Ամիրյանը, ով բնակվում է Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետության Մակեևկա քաղաքում։ 
«Մեր հայ համայնքները հայերի համար կազմակերպել էին կրոնական, մշակութային վայրերում գիշերակացի հնարավորություն, այդ վայրերից օգտվել են նաև այլ ազգերի ներկայացուցիչները։ Իմ ընտանիքը 3 գիշերակացով է հասել է Ռումինիա, բայց այնտեղ ժամանակավոր կմնան, որովհետև Ռումինիան էլ սահմանափակում ունի փախստականներ ընդունելու»,- հավելեց մեր զրուցակիցն ու ընդգծեց, որ իր ընտանիքի անդամները Խարկովում 4 օր նկուղում են ապաստանել։

Տեր Նարեկ քահանա Ամիրյանը նշեց, որ Դոնեցկում հանգիստ է, բայց իր ընտանիքը չէր կարող Ուկրաինայից գալ Դոնեցկ, այդ իսկ պատճառով այլ ուղղություն են ընտրել: «Դոնեցկում 2015թ.-ից սկսած նույն իրավիճակն է, ամենօրյա հրետակոծություններ են, երբեմն ուժգնանում է՝ հրթիռային պայթյուններ ենք լսում, բայց եթե համեմատենք Մարիուպոլի կամ Կիևի մերձակա տարածքների հետ, այստեղ հանգիստ է, որովհետև այնտեղ շատ ծանր է իրավիճակը»,- ասաց Տեր Նարեկ քահանան։  

Հարցին՝ ի՞նչ տրամադրվածություն է այդտեղի ժողովրդի մոտ, իրենց տեսակետով՝ այսքան տարիների ընթացքում ո՞ր կողմն է հրետակոծություններ հրահրողը՝ Ուկրաինա՞ն, թե՞ Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետությունը, Տեր հայրը նշեց, որ հազարավոր կարծիքներ են հնչում, և միանշանակ պատասխան տալն անհնար է. «Սատանան հրահրեց, որտեղ սատանա՝ այնտեղ պառակտում և պատերազմ»։  

Մեր զրուցակիցը պատմեց, որ երբ ՌԴ նախագահը հայտարարել է, որ ճանաչում է Դոնեցկի ու Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետությունների անկախությունը, ժողովրդի տարհանում է եղել. «Շատ հայ ընտանիքներ իրենց կանանց, երեխաներին ու տարեցներին ապահով վայր տարհանեցին՝ Ռուսաստանի Դաշնության իրենց բարեկամների մոտ։ Իսկ այս օրերին հանգիստ վիճակ է, շփման գիծն է թեժ, այնտեղ էլ կան հայեր, բայց կապի մեջ ենք՝ հանգիստ են իրենք։ Ճիշտ է, նախկին աշխուժությունը չկա, բայց մեզ մոտ քաղաքացիական ենթակառուցվածքները գործում են, և չի զգացվում, որ պատերազմական վիճակ է։ Եկեղեցին ևս գործում է, բայց ես խնդրել եմ ժողովրդին անվտանգությունից ելնելով չգան եկեղեցի և աղոթեն տանից»։ 

Հիշեցնենք, որ փետրվարի 24-ի վաղ առավոտյան Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը հատուկ ռազմական գործողություն սկսեց Ուկրաինայի դեմ: ՌԴ նախագահի խոսքով՝ Դոնբասի ժողովրդական իշխանություններն են օգնություն խնդրել Ռուսաստանից, և հատուկ ռազմական գործողությունների նպատակը այնտեղ ապրող մարդկանց, այդ թվում՝ ՌԴ քաղաքացիների պաշտպանությունն է, որոնք 8 տարվա ընթացքում Կիևի ռեժիմի կողմից ենթարկվում են ծաղրուծանակի, ցեղասպանության: ՌԴ նախագահն իր խոսքում ընդգծել է, որ Մոսկվայի նպատակը Ուկրաինան օկուպացնելը չէ, այլ Ուկրաինայի ապառազմականացումն է:  

Նարա Մարտիրոսյան