Ռազմաքաղաքական հարցերով փորձագետ Արմինե Մարգարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․

Ինչու՞ չի կարելի պաշտոնապես հրապարակային արձագանքել Ալիևի երեկվա հայտարարություններին։

Մի քանի օրից Հայաստանը կդառնա ԱՄՆ ռազմավարական գործընկերը: Ալիևը հիմար չէ և շատ լավ է հասկանում, որ ԱՄՆ ռազմավարական գործընկեր Հայաստանը միջնաժամկետ և երկարաժամկետ հեռանկարում կարող է իրեն շրջապատել տնտեսական, էներգետիկ և ռազմական անվտանգային բարձիկներով, այլ բառերով՝ համապարփակ անվտանգային պատնեշով:

Այս ամենը չի կարող չանհանգստացնել Ալիևին, քանի որ ինքն իրեն դիրքավորում է որպես տարածաշրջանային սուբհեգեմոն, ինչն էլ իր հերթին նշանակում է, որ ցանկացած արտատարածաշրջանային ակտոր պետք է իր տարածաշրջանային քաղաքականությունը սինխրոնացնի Ադրբեջանի շահերի հետ: Հետևաբար, ի՞նչ է պետք անել՝ պետք է շատ արագ հայ – ադրբեջանական կարգավորման համատեքստում սահմանել այնպիսի խաղի կանոններ, որոնք կենթադրեն ամերիկյան եկող վարչակազմի՝ Սուբհեգեմոն Ադրբեջանի կարգավիճակը ճանաչելն ու ընդունելը:

Միևնույն ժամանակ, Ալիևը նաև հասկանում է, որ հայ – ամերիկյան ռազմավարական գործընկերության փաստաթուղթը ստորագրվելու է ամերիկյան հեռացող վարչակազմի հետ: Հետևաբար, նախ հայկական կողմը ստիպված է լինելու հավելյալ աշխատանքեր տանել Թրամփի վարչակազմի հետ՝ երկուստեք վերահաստատելու այդ փաստաթղթով ամրագրված սկզբունքներն ու հանձնառությունները (էլ չեմ ասում ի կատար ածելու գոծողությունների ծրագիրը/ծրագրերը) և երկրորդ՝ Թրամփն իր հետ բերելու է նոր, անկանխատեսելի խաղի կանոններ գլոբալ համատեքստում, որոնք կարող են լինել բարենպաստ Ադրբեջանի համար, բայց կարող են և չլինել բարենպաստ:

Հետևաբար, ինչ է պետք անել: Պետք է հայ -ադրբեջանական սահմանային լարվածություն հրահրել: Այս պարագայում բոլոր սցենարներն էլ կաշխատեն Ալիևի օգտին:

Սցենար առաջին՝ ամերիկյան նոր վարչակազմը հայ-ադրբեջանական գործընթացում կներգրավվի նոր, Ադրբեջանին ձեռնտու կետից (Հայաստանի այսպես կոչված «դեմիլիտարիզացիայի», «դենացիֆիկացիայի» և այլ նման ցնդաբանությունների հարցը՝ բանակցությունների օրակարգի մաս): Սցենար երկրորդ՝ ամերիկյան նոր վարչակազմը չի խառնվի առհասարակ, քանի որ, ինչպես Ալիևն էր ասում իր հարցազրույցում «թուրք – ադրբեջանական ռազմական համագործակցությունը ապահովում է տարածաշրջանի կայունությունը»: Սրան կգումարվի նաև Իրանի դեմ որպես զենք գործիքայնացվելու, Արևւմուտք – Ռուսաստան հարաբերություներում լարվածության թուլացման միջնորդ դառնալու ադրբեջանական նկրտումների իրականացումը և Ադրբեջանը կստանա իր բաղձալին՝ տարածաշրջանային հարց լուծողի կարգավիճակը: Դե թե հետո ինչ կարող է սպասվել Հայստանին, երևի թե կարիք չկա մանրամասնելու:

Թեման կարելի է շարունակել, բայց այս պահին միայն ընդգծեմ այսքանը: Խելքով ու հաշվարկով է պետք առաջնորդվել, այլ՝ ոչ էմոցիաներով:

Մի բան էլ՝ Արցախյան 44-օրյա պատերազմից օրեր առաջ մենք մատ էինք թափ տալիս Թուրքիայի վրա: Զուտ հիշեցման կարգով