Վերջին օրերին ականատես ենք լինում
որոշ հոգևորականների և իշխանության միջև հեռակա «փոխհրաձգության»։ Հովհաննես Թումանյանի
անվան ազգային տիկնիկային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, ռեժիսոր Ռուբեն Բաբայանի
հետ զրուցել ենք, թե ինչից սկսվեց այս փոխհրաձգությունը։
Նա նշեց, որ սա իրականում հին
պատմություն է և ոչ միայն մեր պատմությունն է։
«Եվ դրա համար քաղաքակիրթ աշխարհում
ընդունվեց հետևյալ ձևը, որն ամրագրվեց օրենքներով և Սահմանադրությամբ, որ պետությունն
ու եկեղեցին իրարից անջատված են, և փաստորեն ոչ մեկն իրավունք չունի խառնվելու մյուսի
գործերի մեջ։ Երբ որևէ կողմ խախտում է այդ բալանսը, պարզ է, որ միանգամից ցանկություն
է հայտնվում այդ ամեն ինչը բալանսավորելու, բայց ավելի ցածր մակարդակով։ Ես նկատի ունեմ,
որ երբ եկեղեցին սկսում է զբաղվել քաղաքականությամբ և կոնկրետ դիրքորոշում է սկսում
արտահայտել և ոչ միայն խոսքով, այլ նաև գործողություններով, շատ սպասելի է, որ կսկսեն
իրեն պատասխանել նույն մակարդակով՝ նկատի ունեմ քաղաքական։ Որովհետև հնարավոր չէ պատկերացնել,
թե ինչպես կարելի է մտնել քաղաքականություն և կրել սրբի պատկեր։ Յուրաքանչյուր քայլ
անելուց առաջ պետք է մտածել հետևանքների մասին»,- ասաց Ռուբեն Բաբայանը։
Նրա խոսքով՝ այն, որ այս պատմությունը
ոչ մի լավ բանի չի բերելու, իր համար միանշանակ է, այն, որ պետք է վերադառնալ Սահմանադրությանը,
սա էլ է իր համար միանշանակ։ Մեր զրուցակիցն ասաց, որ եթե չվերադառնանք այդտեղ, մենք
զբաղվելու ենք փոխադարձ կոմպրոմատներով, որովհետև դա ընդունված է քաղաքականության մեջ։
Խոսելով նաև սրբազաններից մեկի
այն հայտարարության մասին, որ «մենք այս պատերազմում հաղթելու ենք», Ռուբեն Բաբայանն
ասաց, որ սա արդեն շատ մտահոգիչ է, երբ պատերազմ է հայտարարվում, չի ուզում ասել իշխանությանը,
պետությանը, բայց սեփական ժողովրդի մի որոշակի զանգվածին՝ մեծ, թե փոքր, դա այդքան
էլ նշանակություն չունի։
«Եկեղեցին պետք է խաղաղություն
բերի, այլ ոչ թե պատերազմ։ Հիմա կասեմ մի բան, գուցե ժպտաք, բայց ուզում եմ կարծել,
որ մեր հասարակությունն ավելի խոհեմ կգտնվի և չի մասնակցի այս պատերազմին։ Եթե պատերազմին
չի մասնակցում ժողովուրդը, պատերազմ տեղի չի ունենում, որովհետև չկա զինվոր»,- հավելեց
Ռուբեն Բաբայանը։
Մանրամասն՝ տեսանյութում
Լիլիթ Թադևոսյան
