«Ռեստարտ» հիմնադրամի ծրագրերի համակարգող Յուրի Մովսեսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․
Կրթական խնդիրների շուրջ քաղաքական խոսույթը ծայրահեղացվում է, քանի որ խոսույթը ստեղծողները ինքնապահպանման խնդիր ունեն: Ու սա տեղի է ունենում ցանկացած հարցի դեպքում:
Հիմա գրագիտության խնդիրը քննարկվում է, քանի որ միջազգային հեղինակավոր զեկույցում հայտնվել ենք 2025-ին այդ հետազոտությանը միանալու բերումով: Իսկ վստահ ե՞ք, որ 10 կամ 20 տարի առաջ չէինք հայտնվի: Այս հարցը իմ մոտ ծագեց, քանի որ, ես շատ լավ հիշում եմ 2010 և 2015 թվականների դպրոցական կրթության վիճակը, ես իմ աչքերով եմ տեսել բանակում գրել-կարդալ չիմացող բազմաթիվ տղաների:
Այս հարցը պետք է վեր դասել նեղ անձնական ու քաղաքական շահերից և կրթական համակարգում աշխատել արտակարգ դրության պայմաններում նախորդ կրթական ցիկլը ավարտած մարդկանց հետ՝ ալտերնատիվ կրթական ծառայություններ ստեղծելու միջոցով:
Հասկանալի է, որ նոր հանրակրթական չափորոշիչները տեսականորեն պիտի, որ ապահովեն ավելի լավ արդյունքներ: Հասկանալի է նաև այդ ռեֆորմի դեմ «ապստամբած» կաստայի փորի մուրազը:
