44-օրյա պատերազմում անմահացած զինծառայող Գեղամ Գրիգորյանն այսօր կտոներ ծննդյան 20-ամյակը: Համայնքի ղեկավար Կառլեն Մկրտչյանը և համայնքապետարանի մի շարք աշխատակիցներ այցելեցին հերոսի ընտանիքին և իրենց խոնարհումը բերեցին նրա պայծառ հիշատակին: Լուսանկարից հպարտ զինվորական կեցվածքով մեզ նայող գեղեցկադեմ պատանին աթլետիկայի Հայաստանի առաջնությունների բազմակի մրցանակակիր է:
Ծնվել է Դալար բնակավայրում, Գեղամին անվանակոչել են Գեղարդի պատվին, որտեղ էլ հենց կնքվել ու 2020 թվականի օգոստոսին մեկնել է ծառայության, ծառայում էր Մատաղիսում, պատերազմի օրերին Գեղամն էլ շատ ծառայակիցների նման չի ասել ծնողներին, որ մասնակցում է մարտերին, որպեսզի չանհանգստանան: Անմահացել է նոյեմբերի 7-ին, Շուշիում: Հետմահու արժանացել է Արցախի նախագահի սահմանած ‹‹Մարտական ծառայության›› և Արցախի Պաշտպանության բանակի ‹‹Անձնուրաց պաշտպան›› մեդալներին:
Գեղամի մասին հիշողություններն անթիվ ու անհամար են՝ ասում է մայրը՝ տիկին Արմինեն, ով հավաքել ու խնամքով պահել է հիշողություններ որդուց՝ լուսանկարները, գովասանագրերը, մեդալներն ու տարբեր մրցույթների հավաստագրերը: Պատմում է, որ Գեղամը շատ սիրված ու ընդունված է եղել բոլորի կողմից, դպրոցում սովորել է բարձր առաջադիմությամբ, քիչ էր ժպտում ու միշտ տարեկիցներից հասուն էր մտածում, կարծես գիտեր, որ իր երկրային կյանքը կարճ է լինելու:
Համայնքի ղեկավարը և բոլոր ներկաները խնկարկեցին հերոսի շիրմին և ծաղիկներ խոնարհեցին:
-Սիրելի ծնողներ, խոնարհվում եմ ձեր առջև, Գեղամի և բոլոր հերոսների պայծառ հիշատակին: Դուք հայրենքին ենք տվել ձեր ամենաթանկը՝ հերոս որդուն, որի օրինակով պիտի հպարտանան ու դաստիարկվեն գալիք սերունդները: Տիկին Արմինե, խոնարհվում եմ Ձեր և բոլոր հերոսածին մայրերի առջև,- իր խոսքում նշեց պարոն Մկրտչյանը:
Տիկին Արմինեի հիշողությունները որդու հետ կապված անսահման են, անվերջ պատմում է, հիշում, արցունքն աչքերին հպարտանում է հերոս զավակով, Գարեգինի լռությունն առավել քան խոսուն է:
Օդում վեհություն կար ու խոնարհում՝ բոլոր այն հերոսներին, ովքեր հայրենիքի զոհասեղանին դրեցին իրենց մատաղ կյանքը: Ծնունդդ շնորհավոր, Հերոս: