Civic.am-ի զրուցակիցն է հրապարակախոս Վահրամ Աթանեսյանը։ 

- Պարոն Աթանեսյան,  Հայաստանն ու Ադրբեջանը համաձայնեցրել են Խաղաղության պայմանագրի բոլոր դրույթները, սակայն Բաքուն շարունակում է պահանջել Հայաստանում սահմանադրական փոփոխությունների անցկացում։ Կարծում եք՝ դրա շուրջ հնարավոր խոչընդոտները, այդ թվում՝ ընդդիմադիր դաշտի գործողությունները  կարո՞ղ են խափանել պայմանագրի ստորագրումը։- Ադրբեջանը, որքանով հասկացվում է, քաղաքական «միջսեզոն է ապրում»: Մինչև բոլորովին վերջերս Բաքուն սպասում էր ուկրաինական կարգավորմանը: Այսօր, երևում է, այնտեղ հասկացել են, որ Ուկրաինայի անկումը հետխորհրդային տարածքի ռուսաստանահպատակության ճանապարհ կհարթի, որից Ադրբեջանը խուսափել չի կարող: Հայաստանի հետ պայմանագրի ստորագրման -չստորագրման երկվությունը դրանով է պայմանավորված: Սահմանադրության կամ Մինսկի խմբի մասին «նախապայմանները» քարոզչական են:

- ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանն առաջարկում է երկու երկրների սահմանադրություններն ուղարկել Վենետիկի հանձնաժողով՝ փորձաքննության։ Ի՞նչ դիտարկումներ ունեք այս հայտարարության շուրջ, ինչքանո՞վ այն կարող է ստեղծված իրավիճակում աշխատող լինել։

- ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանի այդ առաջարկությունը ոչ միայն ողջունելի, այլև չափազանց ակտուալ պիտի գնահատվի: Ես չգիտեմ՝ կա՞ նման ընթացակարգ, կամ Վենետիկի հանձնաժողովը նման իրավասություն ունի՞, բայց որ Ադրբեջանի Սահմանադրությունը ենթակա է միջազգային իրավական փորձաքննության, այստեղ երկու կարծիք չպետք է լինի: Մնում է, որ միջազգային իրավունքի մասնագետները գտնեն ԱԺ նախագահի առաջարկությունը ձևակերպելու և իրավասու ատյանին ներկայացնելու պրոցեդուրան:

- Ինչո՞ւ է Բաքուն նորից գնում սադրանքների, ի՞նչ նպատակ է  հետապնդում Ադրբեջանը՝ արդեն երեք օր ՀՀ ԶՈՒ-ի կողմից «կրակ բացելու» մասին կեղծ հաղորդագրություններ տարածելով, այն համատեքստում, երբ վարչապետի աշխատակազմը հայտարարություն է տարածել՝ նշելով, որ Բաքուն որևէ փաստական տվյալ  հրադադարի ռեժիմի խախտման վերաբերյալ չի տրամադրել։

- Կարճ ասեմ. իմ տպավորությամբ՝ Ադրբեջանի ՊՆ այդ հաղորդագրությունների հասցեատերը Հայաստանը չէ: Բաքուն փորձում է միջազգային դերակատարներից Հայաստանի հետ պայմանագրի ստորագրման հարցում աջակցություն ստանալ:

- Թրամփի  անվտանգային հարցերով խորհրդական Ուոլցը Ադրբեջանի նախագահի օգնական Հաջիևին կոչ էր արել խաղաղության պայմանագիրը ստորագրել հիմա, նաև ազատ արձակել հայ ռազմագերիներին։ Ինչպե՞ս եք գնահատում այս հայտարարությունը, արդյոք ԱՄՆ-ից կարելի՞ է լուրջ ճնշումներ սպասել առաջիկայում։ Արդյոք սա նշանակո՞ւմ է, որ Թրամփի վարչակազմը մեր տարածաշրջանում սկսում է հետաքրքրություն ցուցաբերել։

- Եթե ռուս-ամերիկյան համաձայնություն կայանա Ուկրաինայում, ապա դա կտարածվի նաև Հարավային Կովկասի անվտանգային միջավայրի վրա:

- Տարբեր երկրներ ողջունեցին Խաղաղության պայմանագրի բանակցությունների ավարտը։ Կան տեսակետներ, որ անհրաժեշտ է պայմանագրի ստորագրման համար ունենալ միջազգային երաշխավոր, կիսո՞ւմ եք այս մոտեցումը։ Ո՞ր երկիրը կստանձնի այդ պարտավորությունը, և արդյոք դա կարո՞ղ է  հետագա սադրանքների համար զսպող մեխանիզմ լինել։

- Կոնկրետ որևէ երկրի երաշխիք չի աշխատի, ավելին՝ նոր խնդիրներ կառաջացնի։